Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΤΟΥ ΩΡΑΙΌΚΑΣΤΡΟΥ

.
 Ζούσαμε μες στη βρώμα, στην πείνα και τη δίψα. Νερό δεν υπήρχε στάλα στο νησί.
 Μια μαούνα μας έφερνε από το Λαύριο νερό κι εκείνο γλυφό και λιγοστό. Μας τάιζαν βρωμερά μακαρόνια, ελιές σκουλικιασμένες, χαλασμένες ρέγγες κι έπεσε τύφος. Και νερό πουθενά.
 Κάποτε έκανε τρεις μέρες η μαούνα να φέρει νερό. Λιποθυμούσε ο κόσμος απ’ τη δίψα. 
Μας τάιζαν και αλμυρές ρέγγες, χαλασμένες και... καταλαβαίνεις. 
Οι εργολάβοι που μας τροφοδοτούσαν μας έφερναν αυτές τις χαλασμένες τροφές και έπιασε τον κόσμο τύφος. Η διοίκηση της καραντίνας τα έβλεπε αυτά αλλά δεν μιλούσε, ούτε συνελάμβανε τους εγκληματίες εργολάβους τροφοδότες. Εκείνοι πλούτισαν εις βάρος χιλιάδων ανθρώπων. Πάτησαν πάνω στα πτώματά τους. [...
] Ξέχασα να σου πω ότι κάπου-κάπου έρχονταν έμποροι με ιστιοφόρα και πουλούσαν λαθραία σε μας ψωμί. Σπείρα σωστή ήταν. Ενα ψωμί το πουλούσαν μια λίρα χρυσή, ένα δαχτυλίδι χρυσό, ένα ρολόι»«Την αρρώστια στη Μακρόνησο την αποκτήσαμε. 
 (σ. 371, Ιγνάτιος Ορφανίδης από τον Αϊ-Εννες της Νίβενας).
Την παραπάνω μαρτυρία δεν την υπογράφει κάποιος Αριστερός  ή Κομουνιστής πολιτικός κρατούμενος αλλά ένας Έλληνας από τον Πόντο το 1922. 
ΑΥΤΌ ΤΟ ΈΚΑΝΑΝ ΟΙ ΤΣΕΤΕΣ 
ΑΥΤΌΣ ΕΙΝΑΙ Ο  ΠΌΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΣΥΡΊΑ 
ΑΥΤΆ ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΔΕΝ ΘΑ( ΜΟΛΎΝΟΥΝ ) ΤΑ ΠΑΐΔΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΑΣ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου