ΘΑ ΜΕΝΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ

 

ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΉ ΣΤΟ ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ ΚΑΙ ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΚΑΙ ΤΟJUDO

Αν και η διακοπή των Μαθημάτων και Προπονήσεων του Τζούντο στα προγράμματα του ΚΕ.ΘΕ.Α δεν φέρουν την υπογραφή του Προέδρου του Δ,Σ  και Διευθυντή του ΚΕ.ΘΕ.Α αλλά άλλων υπαλλήλων δεν θα σταθώ σε αυτή την λεπτομέρεια αλλά θα γράψω για τις ευεργετικές ιδιότητες για την απεξάρτηση των μελών του ΚΕ.ΘΕ.Α .

Η ΙΘΑΚΗ ήταν η πρώτη θεραπευτική κοινότητα στην Ελλάδα. Μέχρι την ίδρυσή της οι εξαρτημένοι από τις ουσίες αντιμετώπιζαν τη φυλακή ή το ψυχιατρείο.

Το ταξίδι της ΙΘΑΚΗΣ ξεκινά το Νοέμβρη του 1983 στην πρώην παιδούπολη της Σίνδου του νομού Θεσσαλονίκης.

Η υποδοχή της Θεραπευτικής κοινότητας από την τοπική κοινωνία της Σίνδου δεν ήταν καθόλου φιλική. Η απόρριψη και η έντονη εχθρότητα συνοψίζονταν στα χείλη των κατοίκων της κοινότητας της Σίνδου με το σύνθημα: «ΜΑΣ ΦΕΡΑΤΕ ΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΤΕ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ». Ο χρόνος που κύλησε σε συνδυασμό με το έργο της κοινότητας έκανε τους κατοίκους να αλλάξουν γνώμη και να νιώθουν, πλέον, τη ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΙΘΑΚΗ ως στολίδι.

2. Το Judo στη θεραπευτική διαδικασία

Η εισαγωγή του ά0ληματος του judo στα προγράμματα του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) της Θεσσαλονίκης αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Τα μέλη των θεραπευτικών προγραμμάτων σήμερα ασκούνται στο judo με μεγάλη μάλιστα επιτυχία, αφομοιώνουν τις τεχνικές που τους διδάσκονται, πετυχαίνουν νίκες στους εθνικούς αλλά και σε διεθνείς αγώνες και παράλληλα προάγονται μετά από εξετάσεις πρώτου ή και δεύτερου βαθμού/νταν στην ιεραρχία του αθλήματος. Τίθεται, λοιπόν το ερώτημα: πώς πρώην εξαρτημένοι από ναρκωτικές ουσίες στην κύρια φάση της θεραπείας τους, χωρίς προηγούμενη κινητική εμπειρία στο judo έχουν τόσο σημαντικές επιδόσεις στο άθλημα αυτό;

Η διερεύνηση των απαντήσεων βασίζεται στην προσωπική εμπειρία και έρευνα κατά τη διάρκεια 17 χρόνων εργασίας στο ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ (κλειστό πρόγραμμα διαμονής) και στο ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ (ανοιχτό πρόγραμμα). Το ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ απευθύνεται σε αποφυλακισμένους πρώην χρήστες ως συνέχεια της συμβουλευτικής εξαρτημένων κρατουμένων στα σωφρονιστικά καταστήματα της Βόρειας Ελλάδας. Επιπρόσθετα αναμένεται το judo να διδαχθεί και στη Θεραπευτική Κοινότητα του ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ, στο σωφρονιστικό κατάστημα των Διαβατών, για τους φυλακισμένους χρήστες. Η θεραπευτική τους πορεία στο στεγνό πρόγραμμα του σωφρονιστικού καταστήματος θα συνδυαστεί με την εκπαίδευση τους στο judo. 

Α ερώτημα: Ενδείκνυται η εξάσκηση των μελών του ΚΕΘΕΑ στο τζούντο;

Το judo εκτός από γνωστό ολυμπιακό άθλημα είναι και «πολεμική τέχνη» (Lamakre, & Nosanchuk, 1999). Η άσκηση βίας αποτελεί έναν από τους τρεις βασικούς κανόνες διακοπής της θεραπευτικής πορείας του μέλους, με βάση το θεραπευτικό του συμβόλαιο, που υπογράφεται από το μέλος πριν την εισαγωγή του στη θεραπευτική κοινότητα. Πώς επομένως συνδυάζεται ένα μαχητικό άθλημα επαφής με τον κανόνα της μη βίας;

Την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο ιδρυτής του τζούντο ο JIKORO KANO, σύμφωνα με τον οποίο το τζούντο απαιτεί πνευματική και σωματική πειθαρχία, η κατάκτηση των οποίων μέσω ορθολογιστικής εκπαίδευσης οδηγεί άμεσα στη διαχείριση των καθημερινών καταστάσεων. Η βασική αρχή του τζούντο, εκείνη που διέπει όλες τις τεχνικές της επίθεσης και της άμυνας, είναι ότι όποιος και αν είναι ο στόχος, πραγματώνεται καλύτερα μέσω της κατά το μέγιστο αποτελεσματικής χρήσης του νου και του σώματος. Η ίδια αρχή, εφαρμοσμένη στις καθημερινές μας δραστηριότητες οδηγεί σε ένα ευγενικό τρόπο ζωής με γνώμονα τη λογική, την συνεργασία και την αμοιβαία ωφέλεια (Miarka, Marques, & Franchini, 2011).

Τον Σεπτέμβριο του 2002 που ξεκίνησε ένα πρόγραμμα παρέμβασης με φυσική αγωγή στα μέλη του Κέντρου Ενημέρωσης και Εισαγωγής της Θ.Κ. Ιθάκη. Από την προσωπική έρευνα με συνέντευξη στα μέλη προς ένταξη στο πρόγραμμα θεραπείας (ομάδα ενημέρωσης), διαπιστώθηκε ότι οι 19 στους 20 είχαν αθλητική εμπειρία σε ατομικά και ομαδικά αθλήματα. Ο μέσος χρόνος παραμονής στις ακαδημίες εκμάθησης των αθλημάτων ήταν 5 χρόνια. Έτσι εξηγείται το γεγονός της ύπαρξής ομάδων ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης στην Θεραπευτική Κοινότητα Ιθάκη με ικανοποιητικά αποτελέσματα, λόγω των προηγούμενων κινητικών εμπειριών των μελών τους και άρα των γνώσεών τους στα αθλήματα που επιλέγουν στην κύρια φάση της θεραπεία τους.

Σχετικά με το judo αυτό που έχει καταγράφει είναι ότι 9 στα 10 μέλη της ομάδας είχαν πλήρη άγνοια. Τις γνώσεις και τις αρχές του αθλήματος τις αποκτούν, κατά την διάρκεια του συνδυασμού θεραπείας και εκπαίδευσής τους στο judo στην Θεραπευτική Κοινότητα.

H εκμάθηση των τεχνικών του judo απαιτεί δυο άτομα. Η εμπιστοσύνη καλλιεργείται μέσα από θεραπευτικές διαδικασίες της κοινότητας και επισφραγίζεται κατά την διάρκεια της εκμάθησης των τεχνικών. Οι συνασκούμενοι απέναντι ο ένας στον άλλο κρατιούνται με λαβές του τζούντο (kumi kata) και παρατηρούν τις κινήσεις τους. 

Η επιτυχία της άσκησης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του συνασκούμενου. Αν στα υπόλοιπα αθλήματα δεν υπάρχει η σωματική επαφή στο judo επιβάλλεται. Σε αυτό το σημείο αξίζει να τονιστεί:

Α. Ότι η σωματική επαφή που είχαν στους χώρους αγοράς και πώλησης εξαρτησιογόνων ουσιών ήταν κυρίως ανταλλαγών και αγοραπωλησίας.

Β. Οι καταστάσεις αυτές μόνο για σχέσεις εμπιστοσύνης δεν φημίζονται.

Η εκκίνηση γίνεται με τη τεχνική Ο-soto-gari (μεγάλο εξωτερικό θέρισμα). Αυτή η τεχνική πέρα από την εκμάθηση βοηθά στο κτίσιμο της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Πετυχαίνει μόνο όταν ο αμυνόμενος (Uke) δεν φοβάται ότι ο επιτιθέμενος (Tori) θα ασκήσει δύναμη ή θα παραβιάσει τον τρόπο της τεχνικής. Η πτώση που είναι μέρος της άσκησης αυτής, είναι πλήρως ασφαλής μόνο όταν συνεργάζεται ο συναθλητής (Miarka, Marques, & Franchini, 2011).

Η επόμενη τεχνική είναι το Ippon -seoi-nage (ρίψη από τον ώμο με το ένα χέρι). Σε αυτή την τεχνική ο ασκούμενος πρέπει να γυρίσει την πλάτη του στον συνασκούμενο του.

Γίνεται αντιληπτό πόσο σπουδαία είναι αυτή η στιγμή για τους ασκούμενους που στο παρελθόν αυτό ήταν κάτι αδιανόητο όσο βρίσκονταν στους χώρους αγοράς και εμπορίας των ουσιών του θανάτου.

Στην συνέχεια της θεραπευτικής πορείας του μέλους σε συνδυασμό με την πορεία του στο judo γίνεται ο εντοπισμός της αφομοίωσης των τεχνικών μέσα από την εφαρμογή τους με μεγάλη επιτυχία στο radori (ελεύθερος αγώνας/άσκηση), η οποία πολλές φορές είναι εμφανής καλύτερα από κάποιον άλλον ασκούμενο που δεν είχε παρελθόν χρήσης.

Το γεγονός αυτό οφείλεται στην δυναμική που αναπτύσσει το μέλος μέσα από τις θεραπευτικές διαδικασίες όπου γνωρίζει το εγώ του και ότι μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κατάχρηση ουσιών του θανάτου. Η ασφάλεια και η ζεστασιά που νιώθει το μέλος μέσα στη ΙΘΑΚΗ μπορεί να τον κάνει να ξεδιπλώσει το παρελθόν του, να αναλογιστεί τι τον οδήγησε στην εξάρτηση και ποιο ήταν το τραύμα που του προκάλεσε την επιθυμία για χρήση (Λιάππας και Πομίνι, 2004).

ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ 

Η [Αντιγόνη] πριν την εμπλοκή της με τις εξαρτησιογόνες ουσίες ήταν πρωταθλήτρια ακροβατικής Γυμναστικής. Χωρίς αναφορές στο ιστορικό της χρήσης, το μόνο που καταγράφεται είναι ότι είχε προσβληθεί από την ηπατίτιδα C. Όλα τα παραπάνω είναι επιβαρυντικά για υψηλού επιπέδου αθλητισμό. Έγινε έναρξη με συνδυασμό θεραπείας – απεξάρτησης - άθλησης στο judo με χαμηλής έντασης ασκήσεις. Κυρίως δόθηκε βάρος στην τεχνική του αθλήματος, ακολούθησε εξατομικευμένο πρόγραμμα με το 40% της Μ.Κ.Σ (Μέγιστη καρδιακή συχνότητα = 220-ηλικία αθλουμένου). Τελικά επετεύχθη μετά από 7 μήνες η κατάληξη της 5ης θέση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα το 2002 και της 2ης θέσης το 2003. Η ιατρική αγωγή με την ιντερφερόνη πέτυχε και δεν υπήρξε υποτροπή της ηπατίτιδας.

Αυτή ήταν η Διορθωτική Εμπειρία για την [Αντιγόνη] που το 2008 έτρεξε στην παράδοση της Ολυμπιακής Φλόγας στην Αθήνα για την Ολυμπιάδα του Πεκίνου.

Μια ξεχωριστή περίπτωση (case study): Η πορεία στην θεραπεία του [Λεωνίδα]

Ο [Λεωνίδας] έχει μια πολύ διαφορετική πορεία προς την θεραπεία και το judo. Στις προηγούμενες περιπτώσεις παρακολουθήθηκε η πορεία των μελών αρχικά από την έναρξη της θεραπευτικής τους πορείας και κατόπιν την εμπλοκή τους με το judo. Ο [Λεωνίδας] ξεκινά την επαφή με το ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ μέσω του Κυανόλευκου τμήματος τζούντο Ηρακλής. Κάνει διακοπή της χρήσης και ξεκινά  την εξάσκηση στο judo. Εμπνεόμενος από τον {Hafiesvili] και τον [Muhrany] που τους είχε γνωρίσει όταν εκτίουν μαζί την ποινή φυλάκισης τους στο σωφρονιστικό κατάστημα των Διαβατών, πριν αυτοί έρθουν σε επαφή με την συμβουλευτική φυλακισμένων εξαρτημένων χρηστών πρόγραμμα που εκπονεί το ΚΕΘΕΑ και πριν την δημιουργία του ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ.

Η αθλητική του πορεία στο judo τον κινητοποιεί τον κάνει να έρθει σε επαφή με το ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ για να ολοκληρώσει την απεξάρτησή του. 

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΖΟΥΝΤΟ ΣΤΟ ΚΕΘΕΑ

 Θεσσαλονίκη 19-11-2021

Ένα απ τα θεραπευτικά εργαλεία στην απεξάρτηση Ανθρώπων που εξαρτήθηκαν απ τις Ουσίες του Θανάτου είναι η Φυσική Αγωγή . Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε στην Αθήνα το σεμινάριο του Ευρωπαίκου Προγράμματος ARIE στις Κεντρικές Υπηρεσίες του ΚΕΘΕΑ.

Θέλοντας να συμβάλω στα 38 χρόνια του ΚΕΘΕΑ -ΙΘΑΚΗ  θα κάνω μέσω του Γ.Σ ΗΡΑΚΛΗΣ και το  επίσημο ημερολόγιο   του Πρώτου Αθλητικού Συλλόγου της Πόλης μας που άνοιξε τις Αθλητικές Δομές του απ το 2004 στη Θεραπευτική Κοινότητα Ιθάκη.

1. Η συμπεριληπτική εκπαίδευση Στόχος Βιώσιμης Ανάπτυξης 

Με απόφαση των Ηνωμένων Εθνών από το 2016, τίθεται σε εφαρμογή σε παγκόσμια κλίμακα, ένα σχέδιο 17 Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης ΣΒΑ με ορίζοντα το 2030. Οι στόχοι της ειρήνης, της ασφάλειας, της δικαιοσύνης για όλους και της κοινωνικής ένταξης αλληλοενισχύονται και επιδιώκονται σφαιρικά και ολιστικά (COM, 2016).

Επιπλέον, διατυπώνεται με σαφήνεια ότι κάθε στόχος βιώσιμης ανάπτυξης προς επίτευξη μέχρι το 2030 προϋποθέτει την εκπαίδευση, μέσω της οποίας οι άνθρωποι μπορούν να ενισχυθούν με τις απαραίτητες γνώσεις, δεξιότητες και αξίες για να ζήσουν με αξιοπρέπεια, να χτίσουν τη ζωή τους και να συνεισφέρουν στις κοινωνίες τους (UNESCO, 2016). 

Η κοινωνική ένταξη, με την έννοια της συμπερίληψης (inclusion) και δια βίου εκπαίδευσης που εμπεριέχεται στον 4ο Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης, περιγράφεται ως εξής: 

Η συμπερίληψη και η ισότητα μέσα και μέσω της εκπαίδευσης αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των αλλαγών, ώστε να αντιμετωπίσουμε όλες τις μορφές αποκλεισμού και περιθωριοποίησης, τις ανισότητες όσον αφορά την πρόσβαση, τη συμμετοχή και τα μαθησιακά αποτελέσματα. Κανένας στόχος εκπαίδευσης δεν πρέπει να θεωρείται ότι πληρείται εάν δεν εκπληρώνεται από όλους. Ως εκ τούτου, δεσμευόμαστε να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές στις εκπαιδευτικές πολιτικές και να εστιάσουμε τις προσπάθειές μας στα πιο ευάλωτα άτομα, ιδιαίτερα εκείνα με αναπηρίες, για να διασφαλίσουμε ότι κανείς δεν μένει πίσω. (UNESCO, 2016, σελ. 7)

Η συμπερίληψη αποτελεί μια συνεχής διαδικασία, που ακατάπαυστα επιχειρεί να βελτιώνει τους όρους της συμμετοχής των ατόμων σε αποκλεισμό στο κοινωνικό γίγνεσθαι και να αίρει συνεχώς τα όποια εμπόδια παρουσιάζονται. Είναι πλέον, σαφέστατα διατυπωμένο σε διεθνές επίπεδο, ότι η ποιότητα της εκπαίδευσης προσδιορίζεται από το αν οι εκπαιδευτικοί στόχοι επιτυγχάνονται σε συμπεριληπτικά εκπαιδευτικά πλαίσια από όλους, χωρίς αποκλεισμούς. (Νάνου, Γιατράκου, Μαϊστρέλλης, 2020).

2. H εκπαίδευση μέσω του Judo

2.1. Η έννοια και τα  χαρακτηριστικά του Judo

Το Judo είναι μια μαχητική τέχνη, με ιδιαίτερα μεγάλη απήχηση παγκοσμίως. Αποτελεί την πρώτη μαχητική τέχνη, που έγινε Ολυμπιακό Άθλημα,  στους αγώνες που διεξήχθησαν στο Τόκιο το 1964. Ως άθλημα κατατάσσεται στην κατηγορία των αθλημάτων, που ασκούν το νου παράλληλα με το σώμα (Ebine, Yneda & Hase, 1991). 

Το Judo θεωρείται άθλημα υψηλής έντασης, με πολλαπλά οφέλη για το σώμα και τη σωματική υγεία, ενώ έχει αναγνωριστεί ως μία από τις ασφαλέστερες μαχητικές τέχνες (Nishime, 2007). Ενισχύει τον έλεγχο και τον συγχρονισμό των κινήσεων του σώματος, αναπτύσσει σε μεγάλο βαθμό τις βασικές κινητικές ικανότητες, την ευλυγισία, την ευστροφία και την επιδεξιότητα συμβάλλοντας παράλληλα στην αρμονική ανάπτυξη του μυο σκελετικού συστήματος (Starosta, 2014). Τα οφέλη δεν πιστοποιούνται μόνο για τους αθλητές αλλά και για άλλες ομάδες πληθυσμού, που ασκούνται στο Judo. Πρόσφατες μελέτες του Ινστιτούτου Kodokan της Ιαπωνίας δείχνουν ότι η συνεχής εκπαίδευση στο Judo στην τρίτη ηλικία και ιδιαίτερα στις γυναίκες, συμβάλει στην διατήρηση της οστικής μάζας μετά την εμμηνόπαυση. Από τα αποτελέσματα των ερευνών που εστιάζουν στην υγεία, διεθνώς, διαφαίνονται οφέλη στη φυσιολογία, στη μορφολογία, στην ανοσολογία και στη νευρολογία (Song et al., 2010) 

Άσκηση του νου

Η άσκηση στο Judo βελτιώνει, παράλληλα, τις γνωστικές λειτουργίες και ενισχύει την κινητική μάθηση, τη διαδικασία, δηλαδή, κατά την οποία αποκτάται και διατηρείται η ικανότητα της εκτέλεσης μιας σειράς κινητικών δεξιοτήτων. Η κινητική μάθηση περιλαμβάνει τη διαδικασία επιλογής της κινητικής πληροφορίας, η οποία θα αποτυπωθεί νοερά, την αποθήκευση και την επαναφορά της. Με άλλα λόγια, το Judo συμβάλλει στην ενίσχυση της μαθησιακής λειτουργίας. Ο έλεγχος του νου και η καλλιέργεια της αυτοεπίγνωσης αποτελούν στοιχεία της άσκησης σε όλες τις μαχητικές τέχνες αλλά ιδιαίτερα στην τέχνη του Judo.

Το Judo, όπως και οι άλλες μαχητικές τέχνες, θεωρείται ότι υπηρετεί την ειρήνη, την καλοσύνη, την ανθρωπιά. Συχνά, διατυπώνεται ο προβληματισμός για το πώς αποδίδονται, τέτοιες ιδιότητες στις μαχητικές τέχνες, αφού οι τεχνικές τους αποτελούν βίαιες και επιθετικές ενέργειες. Η απάντηση, που δίνει ο Musashi είναι ότι ο ασκούμενος στις μαχητικές τέχνες ενεργεί μόνο για να απαντήσει στην επιθετικότητα. Δεν την αναζητά. Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων της πάλης Randori και Shiai, ο ασκούμενος δίνει το μέγιστο της προσπάθειάς του απαλλαγμένος από το αίσθημα της επιθετικότητας. Συμβάλει σε αυτό η άσκηση της αυτοεπίγνωσης. Για όλους τους παραπάνω λόγους, η άσκηση στο Judo αυξάνει την αίσθηση της ευημερίας και της ικανοποίησης της ζωής. (Νάνου, Γιατράκου, Μαϊστρέλλης, 2020)

Η ιστορία και οι βασικές διεργασίες του Judo

Το Judo έχει ιστορία 130 χρόνων. Ιδρύθηκε το 1882 από τον Ιάπωνα Δάσκαλο Δρ. Jigoro Kano. Η λέξη "Judo" εμπεριέχει δύο συνθετικά: Ju, που σημαίνει απαλός, ευγενικός και do, που σημαίνει τρόπος ή μονοπάτι. Judo επομένως, είναι «ο ευγενής τρόπος» ή «ο ευγενής δρόμος». 

Το Judo σχεδιάστηκε από το Jigoro Kano, με βάση την αρχή της μέγιστης αποτελεσματικότητας, ώστε να αποτελέσει ένα ιδανικό σύστημα με θετικές επιδράσεις σε πολλούς τομείς ταυτόχρονα. Σύμφωνα με τον ιδρυτή Jigoro Kano, στο Judo, η αρχή της μέγιστης αποτελεσματικότητας ορίζεται από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: 

 πλήρη ανάπτυξη του σώματος,

 κινητοποίηση του ενδιαφέροντος για μάθηση και συμμετοχή,

 εξοικονόμηση χώρου,

 εξοικονόμηση εξοπλισμού,

 άσκηση σε ατομικό επίπεδο,

 άσκηση σε δυαδικό και συλλογικό επίπεδο.

Η συνολική ωφέλεια της άσκησης στους τομείς, που προσδιορίστηκαν παραπάνω, προσδίδουν στο Judo τα χαρακτηριστικά ενός ιδανικού συστήματος φυσικής αγωγής (Δασκαλάκης, 2019).

 Η αρχή της μέγιστης αποτελεσματικότητας αναγνωρίζεται διεθνώς ως μια βασική πτυχή του Judo, η οποία μεταφράζεται ως η «πιο αποτελεσματική χρήση της πνευματικής και σωματικής δύναμης» (Fukuda, Stout, Burris & Fukuda, 2011).

Το Judo λειτουργεί σε τρία επίπεδα:

1. Επίπεδο της «αντιπροσωπευτικής μορφής». Έτσι ονόμασε ο Jigoro Kano την διάσταση της έκφρασης ιδεών και συναισθημάτων μέσα από τις κινήσεις των άκρων και του λαιμού. Η αντιπροσωπευτική αυτή μορφή σύμφωνα με τον ιδρυτή της, Jigoro Kano, ασκείται και μέσω του χορού. 

2. Επίπεδο της «μορφής των επιθέσεων και της άμυνας» Συνδέεται με την άσκηση όλου του σώματος σε ατομικό πλαίσιο και σε δυαδικό πλαίσιο με τον αντίπαλο.

3. Επίπεδο της «ταυτόχρονης ανάπτυξης του απόλυτου ελέγχου του νου και του σώματος». Έτσι το άτομο καθίσταται σε πλήρη ετοιμότητα να αντιμετωπίσει κάθε κατάσταση (Δασκαλάκης, 2019).

Σύμφωνα με το Jigoro Kano, απώτερος σκοπός του ασκούμενου στο Judo μέσα από την άσκηση του σώματος και του νου είναι γίνει καλύτερος και να προσφέρει στην κοινωνία. (Νάνου, Γιατράκου, Μαϊστρέλλης, 2020)

2.2.Το Judo σε ευάλωτες ομάδες 

Τα χαρακτηριστικά του Judo, όπως προσδιορίστηκαν στο προηγούμενο κεφάλαιο, και κύρια, η αρχή της μέγιστης αποτελεσματικότητας, καθιστούν την άσκηση στο Judo, ιδιαίτερα με τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά του, ιδανική για ευάλωτες κοινωνικές ομάδες πληθυσμού. Το Judo ευάλωτων κοινωνικών ομάδων αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη παρέμβαση ενδυνάμωσής τους, στο εγχείρημα των επιδιώξεών τους για την ποιότητα ζωής. 

Ευάλωτες κοινωνικές ομάδες

Ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ευπαθείς ή ομάδες υψηλού κινδύνου, ονομάζονται εκείνες οι ομάδες του πληθυσμού που έχουν περιορισμένη ή καθόλου πρόσβαση σε κοινωνικά και δημόσια αγαθά και δυσκολεύονται ή αδυνατούν σε πολλά επίπεδα και σε διάφορους τομείς να έχουν ποιότητα ζωής (π.χ. στέγη, εργασία, ικανοποιητικό εισόδημα, εκπαίδευση, ιατρική περίθαλψη, κοινωνική ασφάλιση κ.ά.). Πρόκειται κυρίως για άστεγους, άνεργους / μακροχρόνια άνεργους, άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ), πάσχοντες (σοβαρά παθολογικά προβλήματα, ψυχικές ασθένειες), απο-φυλακισμένους, χρήστες και πρώην χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών, οροθετικούς, άτομα από θρησκευτικές ή πολιτισμικές μειονότητες, ρομά / τσιγγάνους, μονογονεϊκές οικογένειες, ανήλικους παραβάτες, κακοποιημένες γυναίκες, θύματα εμπορίας (trafficking), πρόσφυγες, μετανάστες, παλιννοστούντες, πληγέντες από θεομηνίες και φυσικές καταστροφές (πυρόπληκτοι, σεισμοπαθείς, πλημμυροπαθείς) (Συνήγορος του Πολίτη για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, 2019).

Παρέμβαση

Παρέμβαση νοείται μια παρεμβολή, επέμβαση, μεσολάβηση σε μια διαδικασία, σε ένα πεδίο σχέσεων με στόχο την αλλαγή, την αποκατάσταση, το συμβιβασμό (Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής του Τριανταφυλλίδη, 1998). 

Ποιότητα ζωής 

Η υποκειμενική αντίληψη, που έχει το άτομο για τη θέση του στη ζωή, η οποία διαμορφώνεται στο πλαίσιο των αξιών και των πολιτισμικών χαρακτηριστικών της κοινωνίας στην οποία ζει, και είναι σε συνάρτηση με τους προσωπικούς στόχους, τις προσδοκίες, τα κριτήρια, τα ενδιαφέροντα και τις ανησυχίες του. (WHO, 1995)

Η ανάγκη ενδυνάμωσης των ευάλωτων ομάδων προκύπτει άμεσα από τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών τους. Κοινό χαρακτηριστικό των ομάδων, που θεωρούνται ευάλωτες, είναι η δυσκολία ή η αδυναμία τους να μετέχουν με ποιότητα ζωής σε πολλά επίπεδα και τομείς. Ως κατάλληλη παρέμβαση, θεωρείται, επομένως, κάθε «επέμβαση» ή «μεσολάβηση» για την ενδυνάμωση των ευάλωτων ομάδων, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους.

Η άσκηση στο Judo, με βάση τις αρχές, που ο Jigoro Kαno διατύπωσε, μπορεί να πάρει τα χαρακτηριστικά μιας παρέμβασης με μικρό κόστος και μεγάλη αποτελεσματικότητα για τη σωματική και ψυχική ενδυνάμωση του ατόμου. 

Το judo έχει εφαρμοστεί με θετικά αποτελέσματα σε ευάλωτους πληθυσμούς 

 Το Judo σε εφήβους με επιθετική συμπεριφορά 

 Το Judo σε μέλη στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων. 

 Το Judo σε άτομα με προβλήματα όρασης 

 Το judo σε άτομα με προβλήματα ακοής

 Το Judo στις Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος (Νάνου, Γιατράκου, Μαιστρέλλης 2020)

3.  Συμπεριληπτική εκπαίδευση στο Judo  

3.1.  Παρουσίαση της συμπεριληπτικής ομάδας Judo  του Γ.Σ.ΗΡΑΚΛΗΣ

O συμπεριληπτικός χαρακτήρας της εκπαίδευσης στο Judo δεν έχει διερευνηθεί ακόμη επαρκώς και οι επιδράσεις από τη εκπαίδευση σε συμπεριληπτικό πλαίσιο δεν έχουν καταγραφεί διεθνώς (Rivera, 2019). Σύμφωνα με τους Νάνου, Γιατράκου, Μαϊστρέλλης (2020) καταγράφτηκαν σημαντικά οφέλη από την υλοποίηση ενός συμπεριληπτικού προγράμματος Judo με συμμετοχή παιδιών στο αυτιστικό φάσμα. παιδιά που υποστηρίχτηκαν από μέλη θεραπευτικών προγραμμάτων τα οποία είχαν διδαχτεί judo στη διάρκεια της θεραπείας τους. Το πρόγραμμα που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της δράσης «Μαθαίνω να πέφτω να σηκώνομαι να διεκδικώ» και χρηματοδοτήθηκε στο πλαίσιο του 3ου κύκλου των ΣΗΜΕΙΩΝ ΣΤΗΡΙΞΗΣ  είναι το μοναδικό παράδειγμα που έχει καταγραφεί στην γνωστή αγγλόφωνη και ελληνόφωνη βιβλιογραφία 

 Ο συμπεριληπτικός προσανατολισμός της εκπαίδευσης στο Judo ως πρακτική, είναι σε εφαρμογή στη Θεσσαλονίκη από το 1999 και έχει εφαρμοστεί πρωταρχικά στην κοινωνική ένταξη μελών θεραπευτικών κοινοτήτων που διδάσκονται judo στη διάρκεια της θεραπευτικής τους πορείας. Πιο συγκεκριμένα, τα μέλη του ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ με πρωτοβουλία του Δασκάλου του Judo ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ κατά το διάστημα 1999-2004 συμμετείχαν σε κοινές προπονήσεις με αθλητές τυφλούς και μειωμένης όρασης καθώς και με τυπικούς αθλητές στα dojo της ΧΑΝΘ, του Πανεπιστήμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ και του ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ (Απολογισμός της ΧΑΝΘ, 1999).  

Τα αποτελέσματα των δράσεων από την κοινωνική ένταξη μελών μέσω της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης στο judo αν και δεν αποτυπώθηκαν ερευνητικά, όπως στην περίπτωση της εκπαίδευσης παιδιών με διαταραχή αυτιστικού φάσματος μπορούν να ανιχνευτούν στα δημοσιεύματα των εφημερίδων της εποχής της Θεσσαλονίκης και της Λάρισας (βλέπε εφημερίδα Αγγελιοφόρος της Θεσσαλονίκης, στο ένθετο της εφημερίδας Τα ΝΕΑ  Ζω στη Θεσσαλονίκη και εφημερίδα Ελευθερία την περίοδο 2001 έως 2004). Οι εφημερίδες περιγράφουν τα οφέλη των συμπεριληπτικών δράσεων και πρακτικών και αναδεικνύουν τις επιδράσεις τους μέσα από την δημοσίευση των αθλητικών αγωνιστικών επιτυχιών των αθλητών που συμμετείχαν σε αυτά. Οι αθλητικές επιτυχίες που είχαν σημειωθεί το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα αφορούσαν όλες τις ομάδες αθλητών που συμμετείχαν, στις συμπεριληπτικές κοινές προπονήσεις -δράσεις Judo, αθλητές τυφλούς, τυπικούς και αθλητές μέλη του ΚΕΘΕΑ.

 Ειδικότερα οι επιτυχίες που σημειώθηκαν το συγκεκριμένο διάστημα είναι:   

 Χάλκινο Μετάλλιο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τυφλών και μειωμένης όρασης -1999 (Αθλητής Β1)

 Ασημένιο Μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ανδρών γυναικών - 2003  (αθλήτρια -63kg, μέλος του ΚΕΘΕΑ)

 Χάλκινο μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νέων Νεανίδων -2004 (τυπικός αθλητής judo -81Kg) 

Πολλές επιτυχίες σημειώθηκαν, επίσης, από αθλητές Judo όλων των ομάδων ευάλωτων και μη που ήταν μέλη της συμπεριληπτικές ομάδας Judo και σε τοπικά τουρνουά Judo στη Θεσσαλονίκη και στη Λάρισα. 

Η συμπεριληπτική πρακτική στην εκπαίδευση του judo 

Η συμπεριληπτική πρακτική στην εκπαίδευση του judo συνεχίστηκε με τη συνεργασία μεταξύ KEΘΕΑ ΙΘΑΚΗ και Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ από το 2004. Από το 2016 η συνεργασία επεκτάθηκε και με το επιστημονικό σωματείο INCLUDE που εκπροσωπεί την Ελλάδα στην Παγκόσμια Ομοσπονδία του Judo for all WJF. 

O Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ εκτός από την αναγνωρισμένη αθλήτικη δράση του επιτελεί σημαντικό κοινωνικό έργο παραχωρώντας τους χώρους του για προπόνηση και εκγύμναση σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (πρόσφυγες και μετανάστες, μέλη ΚΕΘΕΑ, ΑμεΑ). Τα μέλη του ΚΕΘΕΑ έχουν ελεύθερη πρόσβαση στους αθλητικούς χώρους  του Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ από το 2004 τον Οκτώβριο έως και το Σεπτέμβρη 2019 ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ και Φλεβάρης 2020 ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ . 

3.2. Η συμπεριληπτική ομάδα Judo ως μια κοινότητα

O συμπεριληπτικός χαρακτήρας των δράσεων του judo όπως παρουσιάστηκε στο υποκεφάλαιο 2.3.1. και υπό το θεωρητικό πλαίσιο που παρατέθηκε στο κεφάλαιο 1, διαμορφώνει τα χαρακτηριστικά μιας κοινότητας. Η κοινότητα αυτή αποτελείται από μέλη του ΚΕΘΕΑ πρόσφυγες και μετανάστες, τυπικούς Έλληνες αθλητές και άτομα με αναπηρία. Η συμπεριληπτική ομάδα Judo όπως λειτούργησε στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ ΚΕΘΕΑ ΗΡΑΚΛΗ INCLUDE συνιστά μια κοινότητα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ως κοινότητα ορίζεται το σύνολο των έμβιων οργανισμών που βρίσκονται σε συνεχή αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Η κοινότητα αφορά έμβια όντα αλλά και οργανισμούς ή κοινωνικούς φορείς. Σε μια κοινότητα που την αποτελούν άνθρωποι υπάρχουν πολλοί παράμετροι που μπορούν να σχηματίσουν κανόνες και ιδιαίτερες καταστάσεις μέσα σε αυτή. Αξίες, προτιμήσεις, συνήθειες, ανάγκες και πιστεύω μπορούν να διαπλάθονται ανάμεσα στα μέλη (πηγή https://el.wikipedia.org).

Η κοινότητα της ομάδας judo συγκροτούνταν από μέλη που αλληλεπιδρούσαν μέσω του Judo. Στην κοινότητα αυτή βασικές αρχές της διδασκαλίας του judo υιοθετούνταν εξ ορισμού από όλους τους συμμετέχοντες. Επιπλέον αρχές που επιβάλλονταν με τη συμμετοχή σε αυτήν μελών του ΚΕΘΕΑ ήταν η μη χρήση απαγορευμένων ουσιών, η μη χρήση βίας σεξουαλικής παρενόχλησης και ρατσιστικών στάσεων και αντιλήψεων. Η μη τήρηση των βασικών αυτών αρχών και κανόνων σήμαινε αυτόματα αποπομπή και απομάκρυνση από την ομάδα-κοινότητα. 

3.3. Χώρος και χρόνος δράσης της κοινότητας

Η δράση της κοινότητας ξεκινά από το Νοέμβριο του 2018 και ολοκληρώνει το έργο της τον Ιούνιο τον 2019.

3.4. Στόχοι της κοινότητας

 Η εκμάθηση τεχνικών του judo σε παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού. 

 Η ένταξη προσφύγων στην ομάδα 

 Η εκγύμναση τυπικών αθλητών 

 Η ενίσχυση του αγωνιστικού χαρακτήρα της ομάδας και η επίτευξη υψηλών αθλητικών και αγωνιστικών στόχων.

             

3.5. Διδακτική μεθοδολογία 

H εκμάθηση των τεχνικών του Judo απαιτεί δύο άτομα. Οι συνασκούμενοι, απέναντι ο ένας στον άλλο, κρατιούνται με λαβές του Judo (kumi kata). Η επιτυχία της άσκησης εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από τη συνεργασία των συνασκουμένων. Αν στα υπόλοιπα αθλήματα δεν υπάρχει η σωματική επαφή, στο Judo επιβάλλεται. 

Η εκπαίδευση στο Judo συνήθως ξεκινάει με την εκμάθηση τεχνικών ασφαλών πτώσεων είναι οι πτώσεων (Ukemi-waza) 

Μια από τις πρώτες τεχνικές ρίψεων (Nage Waza) που διδάσκονται είναι η τεχνική Osoto gari (μεγάλο εξωτερικό θέρισμα). Αυτή η τεχνική, πέρα από την εκμάθηση, βοηθά στο κτίσιμο της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Πετυχαίνει μόνο όταν ο αμυνόμενος (Uke) δεν φοβάται ότι ο επιτιθέμενος (Tori) θα ασκήσει δύναμη ή θα παραβιάσει τον τρόπο της τεχνικής. Η πτώση, η οποία είναι μέρος της άσκησης αυτής, είναι πλήρως ασφαλής, μόνο, όταν συνεργάζεται ο συναθλητής (Miarka, Marques & Franchini, 2011).

Η επόμενη τεχνική είναι το Ippon seoi nage (ρίψη από τον ώμο με το ένα χέρι). Σε αυτή την τεχνική ο ασκούμενος πρέπει να γυρίσει την πλάτη του στον συνασκούμενο του.

Το  μοντέλο, που εφαρμόζεται για τη διδασκαλία του Judo σε συμπεριληπτικό πλαίσιο είναι η δυναμική της ομάδας καθώς και οι αρχές του καθολικού σχεδιασμού. Ο καθολικός σχεδιασμός είναι ένας τρόπος σκέψης για τη διδασκαλία και τη μάθηση, που βοηθά όλους τους μαθητές να έχουν ίσες ευκαιρίες συμμετοχής στη διαδικασία και να πετύχουν. Αφορά τον από πριν σχεδιασμό και τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος, που καθιστά δυνατή την πρόσβαση, την κατανόηση και τη χρήση του στο μέγιστο δυνατό βαθμό από όλους, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, την εθνική ταυτότητα ή την αναπηρία (CAST, 2018).

Οι τρεις βασικές  αρχές της UDL είναι:

Πολλαπλά μέσα παρουσίασης του προς εκμάθηση υλικού: Οι συμμετέχοντες σε μια μαθησιακή διαδικασία είναι σημαντικό να έχουν την ελευθερία και τη δυνατότητα πρόσβασης στην πληροφορία με διαφορετικά μέσα: οπτικά, με κείμενο, με ήχο, βίντεο μάθησης.

Πολλαπλά μέσα έκφρασης: Παρέχουν στους συμμετέχοντες σε μια μαθησιακή διαδικασία εναλλακτικές λύσεις για να καταδείξουν τι γνωρίζουν. Οι αρχές UDL προτείνουν περισσότερους από έναν τρόπο αλληλεπίδρασης με το υλικό για να δείξουν τι έχουν μάθει. 

Πολλαπλά μέσα εμπλοκής: Αξιοποιούν τα ενδιαφέροντα των συμμετεχόντων σε μια μαθησιακή διαδικασία κατάλληλες προκλήσεις και αυξάνουν τα κίνητρα. Το UDL ενθαρρύνει τους εκπαιδευτικούς να αναζητήσουν πολλούς τρόπους για να παρακινήσουν τους μαθητές 

Οι κατάλληλες συμπεριληπτικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις μπορεί να οδηγήσουν σε κατάλληλες συμπεριληπτικές πρακτικές και να επιφέρουν προώθηση της συμμετοχής όλων και περισσότερων ατόμων σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής δραστηριότητας.

3.6. Ο ρόλος του εμψυχωτή της κοινότητας στην ομάδα judo

O δάσκαλος του Judo σε μια συμπεριληπτική ομάδα έχει ένα ιδιαίτερο ρόλο, διακριτό από αυτό του προπονητή. Ο ρόλος του είναι να διδάσκει τις βασικές αρχές του Judo και να φροντίζει για την τήρησή του από όλα τα μέλη της ομάδας. Εμψυχώνει την ομάδα και το κάθε μέλος ξεχωριστά ώστε να μένει πιστό στο δρόμο του judo. Από τη θέση αυτή αξιοποιεί τις μεθόδους καθολικού σχεδιασμού για να ενισχύσει τη συμμετοχή όλων των μελών της ομάδας και την ισότιμη πρόσβασή τους στη διαδικασία της εκπαίδευσης και των αγώνων. Τονίζει τα θετικά χαρακτηριστικά αποφεύγοντας την κριτική μέσω του αξιολογικού μοντέλου. Ενισχύει της αλληλεπιδράσεις μέσω της δικής του στάσης  και συμμετοχής. Συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία της προπόνησης και σε όλες τις φάσεις της. Αποτελεί πρότυπο με τη στάση και τη συμπεριφορά του.

3.7. Αποτελέσματα-παρατηρήσεις του εμψυχωτή κοινότητας

Καθώς, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η συμπεριληπτική ομάδα-κοινποτητα λειτούργησε χωρίς ερευνητικό σχεδιασμό  και χωρίς να έχει γίνει συλλογή ερευνητικών δεδομένων για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων επιλέγονται: α) αγωνιστικά αποτελέσματα β) οι απόψεις του δασκάλου εμψυχωτή ως συμμετοχικού παρατηρητή. 

α) αποτελέσματα αγώνων

-Τουρνουά ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ 2019 ΜΙGIAZAKI CUP 140 αθλητές 1η θέση ΗΡΑΚΛΗΣ με 17 χρυσά επίδειξη τεχνικών από παιδιά στο φάσμα του αυτισμού.

-Τουρνουά ΙΘΑΚΗ 2019 Matsuura Cup 180 αθλητές 1η θέση ΗΡΑΚΛΗΣ 20 χρυσά έναντι 18 ΧΡΥΣΩΝ της PARTIZAN Βελιγραδίου που συμμετείχε με 50 αθλητές και αθλήτριες όλων των κατηγοριών. Τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού συμμετείχαν με δικούς τους αγώνες.

-Οι τυπικοί αθλητές συμμετείχαν σε Τουρνουά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με εξαιρετικές επιδόσεις: Κορύφωση είναι ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ στην κατηγορία των +78 kg στο τουρνουά του Prilep και 1 ΧΡΥΣΟ και 4 ασημένια στο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ την Καράρα της Ιταλίας.

β) Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του δασκάλου Judo εμψυχωτή αυτές οι επιτυχίες οφείλονται στη δυναμική της ομάδας αλλά και στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων που έχει ο κάθε αθλητής μέλος της κοινότητας. Οι βασικές αρχές και ο καθαρός προσανατολισμός του τμήματος στη μη χρήση απαγορευμένων ουσιών λειτουργεί εμψυχωτικά όχι μόνο για τα μέλη θεραπευτικών προγραμμάτων αλλά και για τους τυπικούς αθλητές και τους γονείς παιδιών που συμμετέχουν. Ο συμπεριληπτικός επιπλέον χαρακτήρας επιτρέπει να αναγνωρίζεται κάθε προσπάθεια και το κάθε μέλος να ξεπερνά τις δικές του δυσκολίες με την ενίσχυση της ομάδας.  Η αποδοχή των όποιων δυσκολιών μέσα σε πλαίσιο κανόνων – αρχών του Judo γίνεται το υποστηρικτικό πλαίσιο για την ατομική και συλλογική προσπάθεια που οδηγεί στην πρόοδο του ατόμου και της ομάδας.

Η αυστηροί κανόνες και ειδικά αυτοί της μη χρήσης απαγορευμένων ουσιών και η συνύπαρξη μεταναστών και ΑμεΑ καθιστά την ομάδα μη πορσβάσιμη σε όσους δεν μοιράζονται τις ίδιες αξίες. Αυτές οι αρχές έχουν αποτελέσει παράγοντες δυσκολίας. Κατά την περίοδο που εξετάζουμε αποχώρησε μεγάλη ομάδα αθλητών που υποκινούμενη από εξωθεσμικούς παράγοντες είχαν στόχο να σφετεριστούν τα όποια οφέλη και να ηγηθούν της ομάδας. Η αποκάλυψη της χρήσης ουσιών και οι ρατσιστικές αντιλήψεις σε συνδυασμό με την παραβίαση των αρχών του Judo που επιβάλλουν σεβασμό στο δάσκαλο και στους συναθλητές που βρίσκονται στο χώρο προπόνησης αποτέλεσαν αιτία αποπομπής αθλητών. 

Οι όποιες δυσκολίες δεν αντισταθμίζουν τα οφέλη. Η συμπεριληπτική προοπτική της εκπαίδευσης στο judo αποτελεί μια ολοκληρωμένη πρόταση που συνδυάζει τον μαζικό αθλητισμό και τον αθλητισμό υψηλών επιδόσεων. 

Η εμπειρική έρευνα μπορεί να καταδείξει με εγκυρότητα και αξιοπιστία τις επιδράσεις της συμπεριληπτικής πρακτικής στην εκπαίδευση του judo και να ενισχύσει ή να καταρρίψει τις υποκειμενικές εκτιμήσεις. 

  Η συνεργασία με το Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ διακόπηκε μονομερώς από την πλευρά του ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ το Σεπτέμβρη 2019.  Πριν την Π.ν.Π που κατάργησε την Εκλογή του Δ.Σ του ΚΕΘΕΑ. 

Το Φλεβάρη του 2020 ακολούθησε μονομερώς, επίσης, από την πλευρά του ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ η διακοπή των συμπεριληπτικών δράσεων του judo στο dojo του Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ. Μετά την ΠνΠ Χωρίς την έγκριση  του Δ.Σ του ΚΕΘΕΑ .

Ως Σύλλογος δίνουμε την δυνατότητα σε μέλη της Επανένταξης του ΚΕΘΕΑ στην Θεσσαλονίκη να συνεχίζουν την Εκπαίδευσή τους στο JUDO .Άλλωστε προχωράμε και σε δράσεις στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας κατά των Ναρκωτικών.

Αυγερινός Μαϊστρέλλης 

Καθηγητής Φυσικής Αγωγής 

Τεχνικός Σύμβουλος Τζούντο 5 DAN

ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ 112 ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

 29-11-2020 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

Εμείς  συμβάλαμε στην ανάπτυξη του κυανόλευκου Τζούντο .Γράψαμε σελίδες Ιστορίας .Θα συνεχίζουμε το έργο μας

 

 

 

 

 

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΥΓΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 Θεσσαλονίκη 15-11-2020

 

47 χρόνια μετά από τις Ημέρες εκείνες . Και διαβάζω σήμερα το πρωί την Ανακοίνωση της Αστυνομίας Από τις 6.00πμ στις 16-11-2020 έως στις 18-11-2020 απαγορεύετε η συνάθροιση πάνω από 4 άτομα  .Όλα αυτά στο όνομα της Δημόσιας Υγείας . Από τις 16-11-2020 μέχρι 18-11-2020 κολλάει ο Covid 19, από τις 18-11-2020 δεν κολλάει .

Απολαύστε αυτό, που πάντα γούσταραν τα σταγονίδια της Χούντας Μάκης Βορίδης Άδωνις Γεωργιάδης  κτλ  που  έχετε στην Παράταξη σας. Υπουργούς τους κάνατε  Δεν νοιάζεστε για την Υγεία των Ανθρώπων δεν σας νοιάζει ο Θάνατος πάνω από 1000 πολιτών της Πατρίδας μας το μόνο που σας νοιάζει είναι η Μίζα και η Χουντική  εκλογική  σας Πελατεία  .  Τους έντιμους Ανθρώπους που έχουν Συντηρητική  Ιδεολογία ηθικά, τους Χάνετε . Ζήστε την ονείρωξη της δικιά σας 21 Απριλίου των δικών σας αποφασίζομεν και διατάσσωμεν  . 

Ας πούμε ορισμένες Αλήθειες Πως έκαναν Ανάκριση; σε έναν άνθρωπο που τον έλεγαν Αλέκο Παναγούλη ; Του έβαζαν μέσα στην ουρήθρα βελόνα, και μετά με αναπτήρα την θέρμαναν.Τους Απογόνους αυτών, που έκαναν αυτά τα βασανιστήρια  έδωσε στέγη η Παράταξη σας. Ο Αλέκος Παναγούλης δεν ήταν Κομμουνιστής Όπως ο Βουλευτής της ΕΔΑ  Γιώργος Τσαρουχάς που τον δολοφόνησαν το 1968. Οι απόγονοι αυτών των Φονιάδων που βρίσκονται σήμερα στην ΕΛ.ΑΣ ονειρεύονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να βγάλουν εκτός νόμου το Κ.Κ.Ε

Πριν από ημέρες η Ομάδα μου, ο Ηρακλής έκανε αυτό που κάνει πάντα σε όλες τις κρίσιμες στιγμές, παραχωρεί με την Διαχρονική,  Πατριωτική,  Αθλητική ,ανιδιοτέλεια του τις εγκαταστάσεις του, γιατί όπως λέτε έχουμε Πόλεμο . Δεν είδαμε όμως τον ίδιο Πατριωτισμό, από τους  Κλινικάρχες της Θεσσαλονίκης, την ίδια Ανιδιοτέλεια. Να παραχωρούν τις Κλινικές τους δωρεάν στους Πολίτες της Θεσσαλονίκης εν καιρό Πολέμου. Αντίθετα όπως πάντα, κάποιοι σε καιρό Πολέμου θα τα κονομήσουν  1700 ευρώ την Ημέρα για ΜΕΘ εκτός Covid 19. Δεν θα τα πληρώσει η Παράταξή σας ούτε η Κυβέρνηση σας, εμείς θα τα πληρώσουμε.

Στη Κατοχή στην Κλινική  Γερουλάνου έδιωξαν  τους Ήρωες Έλληνες ανάπηρους Πολέμου και έβαλαν Γερμανούς ναζί κατακτητές. με το αζημίωτο  φυσικά .

 ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΨΩΜΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΥΓΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΥΓ  Χρυσοχοίδη που είναι ο Παππάς και οι υπόλοιποι Ναζί, μέλη της Εγκληματικής Ναζιστικής Οργάνωσης ; Την Απάντηση μπορεί να σου την δώσει ο Μπογδανος .

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΔΟΛΟΦΩΝΗΣΑΝ ΟΙ ΝΑΖΙ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΙΒΑΝΩΦ

Θεσσαλονίκη 4-1-2020
Αθάνατος ζεις μέσα  στις καρδιές μας.
Σαν σήμερα στις 4-1-1943 τα ναζιστικά καθάρματα δολοφόνησαν τον Αθλητή του Ηρακλή μας 
Γεώργιο Ιβάνωφ. 
Τα ηρωικά κατορθώματα του το 1942:

 Εφοδιάσθηκε με έναν εκρηκτικό ωρολογιακό μηχανισμό, τον οποίο έδεσε γύρω από την μέση του και κολύμπησε νύχτα από την ακτή του Πειραιά στον ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Τοποθέτησε την βόμβα στα ύφαλα του υποβρυχίου, το οποίο 2 ώρες μετά βγήκε για περιπολία. Το γερμανικό υποβρύχιο ανατινάχθηκε και βυθίστηκε αύτανδρο με τα 45 μέλη του πληρώματος του στις 14 Μαρτίου 1942. Η επίσημη Γερμανική έκθεση της εποχής, υποστήριξε πως το υποβρύχιο προσέκρουσε σε νάρκη, αν και υπάρχουν σημεία της αναφοράς που υπονοούσαν ότι ίσως η βύθιση του υποβρυχίου προερχόταν από δολιοφθορά.
Μετά από την μεγάλη αυτή επιτυχία, ο Ιβάνωφ συνέχισε απτόητος τα σαμποτάζ σε πολεμικά πλοία του Άξονα. Έτσι ανατίναξε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο το ισπανικό ατμόπλοιο «Άγιος Ισίδωρος» που το χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί ως κάλυψη για λαθρεμπόριο. Τον Μάιο του 1942, ο Ιβάνωφ κατάφερε να εισχωρήσει μεταμφιεσμένος σε Γερμανό στρατιώτη στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, ανατινάζοντας με εκρηκτικά μεγάλο αριθμό Γερμανικών αεροπλάνων. Το ίδιο σαμποτάζ επανέλαβε και στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας καταστρέφοντας 87 αεροπλάνα! 

 Το όνομα του Προδότη είναι Παντελής Λαμπρινόπουλος τον Πρόδωσε στα Γερμανικά  βοθρολύματα τους Ναζί  για 2.000.000 κατοχικές δραχμές.
Σήμερα ζουν ανάμεσα μας και κυκλοφορούν τα σπέρματα των ηττημένων του 1945 

Στην παραπάνω φωτογραφεία βλέπουμε  σπέρματα των ηττημένων του 1945  αυτών που δολοφόνησαν τον Δικό μας Γεώργιο Ιβάνωφ . Τα χαμόγελα σας σπέρματα των ηττημένων του 1945  απόγονοι του Προδότη Λαμπρινόπουλου εμείς θα σας τα κόψουμε για πάντα 
Είμαστε τα Εγγόνια του Γιώργου Ιβανώφ Σήμερα τιμάμε τον Αθλητή του Ηρακλή μας.

ΑΠ¨ ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΒΓΑΛΜΕΝΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΑ ΙΕΡΑ

Θεσσαλονίκη 4-1-2018
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η πρώτη προπόνηση του κυανόλευκου τμήματος είναι αφιερωμένη στον Ήρωα Γεώργιο Ιβάνωφ.
Σαν σήμερα τα υπάνθρωπα ναζιστικά καθάρματα τον εκτέλεσαν αλυσοδεμένο τραυματισμένο στην Καισαριανή .
Τον Ήρωα τον πρόδωσε για 2.000.000 κατοχικές δραχμές το υπάνθρωπο σκουπίδι όπως κάθε προδότης και ναζί το κάθαρμα με το όνομα Παντελής Λαμπριανόπουλος.

Αυτά είναι μερικά από τα καταγεγραμμένα Σαμποτάζ:
Την άνοιξη του 1942 είχε φροντίσει στα πλαίσια της επόμενης αποστολής του να πιάσει δουλειά στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά με το ψευδώνυμο Κυριάκος Παρίσσης. 
Στις 14 Μαρτίου 1942, ημέρα υπογραφής του κατοχικού δανείου μεταξύ της Ελλάδας και της Γερμανίας, ανατίναξε το γερμανικό υποβρύχιο U-133 λίγο έξω από την Σαλαμίνα.Με μαγνητική νάρκη.
 Τον Μάιο του 1942 βύθισε μέσα στο λιμάνι του Πειραιά το ισπανικό ατμόπλοιο «San Isidore» που έκανε λαθρεμπόριο για λογαριασμό των Γερμανών, το οποίο στη συνέχεια επισκευάστηκε. Στις 3 Αυγούστου του 1942 τοποθέτησε μαγνητική νάρκη στο υποβρύχιο U-372 προκαλώντας ζημιές με αποτέλεσμα να μην μπορεί να καταδυθεί. Έτσι βυθίστηκε εύκολα από τους Συμμάχους.
 Ανάμεσα στα πολλά σαμποτάζ που οργάνωσε σε συνεργασία με αντιστασιακές οργανώσεις, το πιο σημαντικό ήταν στο εργοστάσιο Μαλτσινιώτη, όπου επισκευάζονταν οι κινητήρες των αεροπλάνων της Λουφτβάφε. Η δολιοφθορά προκάλεσε την πτώση 400-450 αεροσκαφών στην Β. Αφρική, σύμφωνα με γερμανικές εκτιμήσεις, εξαιτίας της οποίας οι δυνάμεις του Άξονα υποχώρησαν 2300 χιλιόμετρα δυτικά μέσα σε διάστημα 6 μηνών. Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα σαμποτάζ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Συνεχίζουμε τον Αγώνα του μέσα από τις Αθλητικές και Κοινωνικές Δράσεις μας
Αθάνατος

ΤΙΜΉΣΑΜΕ ΤΑ 109 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΜΑΣ

Θεσσαλονίκη 30-11-2017
Με την παρουσία του Προέδρου μας κυρίου Βλαχόπουλου του  μελών της Προσωρινής Διοίκησης  κυρίου Βαζάκα και Μαϊστρέλλη τιμήσαμε τα 109 χρόνια του Ηρακλή μας 

Ευχαριστούμε τον Αλέξανδρο Μαϊστρέλλη για το εξαιρετικό βίντεο που έκανε .

ΜΑΝΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ (ΑΣΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑΝΕ ) ΣΤΗΝ ΜΟΣΧΑ ΔΕΝ ΦΤΑΣΑΝΕ ΠΟΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ

Ναζίδες είστε νεκροί, αλλά δεν το ξέρετε .Θα φροντίσουμε να το μάθετέ και κυρίως να το νιώσετε  όταν εμείς το αποφασίσουμε .
Απόγονοι του Γιώργου Ιβάνωφ 

Όχι! Δε θα σε δικάσουν οι δικαστές. Εγώ θα σε δικάσω. «Πού πας, με μαχαίρωσες και φεύγεις;», και συ δεν απάντησες. Αλλά εμένα μου χρωστας μια απάντηση. Και η ερώτηση δεν είναι άλλη από…«γιατί»;

Δεν με νοίαζει πως σε βάφτισαν. Το όνομα σου είναι Δολοφονος. Δε θέλω να ορκιστείς. Δεν αναγνωρίζω τον ισόθεο σου, τον φύρερ. Θέλω μόνο μια απάντηση. Ειρωνία! Το παρατσούκλι του, ξέρεις, σήμαινε «δολοφόνος του παρελθόντος» και τα έφερε έτσι που βρέθηκες εσυ, ένα φάντασμα του παρελθόντος, για να τον δολοφονησεις τελικά. Θέλω την απάντηση μου.

Ήταν 3 το βράδυ. Πολύς κόσμος γύρω, μα κανένας δεν μου μίλαγε. Μόνο με κοίταζαν. Μπήκα στον θάλαμο με το φως αυτό το ψυχρό, το απόκοσμο, που φωτίζει το πέρασμα που σε οδηγεί από τη ζωή στο θάνατο, μην τυχόν και χάσεις τον δρόμο και του ξεφύγεις. Προσπάθησα να τον ζεστάνω, να φύγουμε, να σηκωθεί, να φύγουμε, να φύγουμε από εκεί μέσα. Κοιμόταν.

Κι εσυ Δολοφόνε που θέλησες να τον τρομάξεις, στο λέω εγώ η μάνα του ότι δεν τα κατάφερες. Σαν να το είχε προαίσθημα. Το είχε γράψει. Το είχε τραγουδήσει.

«Μια τέτοια μέρα είναι ωραία για να πεθάνεις / Όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα /Με λένε Παύλο Φύσσα κι είμαι από τον Περαία / Έλληνας μ’ ό,τι συνάδει αυτό – όχι μια σημαία, μελανοχίτωνας γόνος του Αχιλλέα και του Καραϊσκάκη / Κι αν ξέρω κάτι είναι πως γεννήθηκα ήδη / με δυο καταδίκες βαριές πάνω στην πλάτη / Δυο φτερά από γέννα πάνω στο σώμα μου ραμμένα».

Εμένα ξέρεις Δολοφόνε το γένος μου είναι Καραϊσκάκη και είμαι εγώ αυτή που του τα έραψα στην πλάτη. Σαν άγγελος που είχε μαζέψει τα φτερά του κοιμόταν. Τον ρώτησα τι έγινε. Τον παρακάλεσα να μου πει. Τον ικέτευσα να μάθω. Αλλά ούτε εκείνος μου μίλησε. Για αυτό… γι’αυτό την απαντήση που αναζητώ οφείλεις να μου την δώσεις εσύ Δολοφόνε.

Περίμενα να δω τα έντερα έξω. Είδα μόνο δυο γάζες στο ύψος του στήθους. Αλλά βέβαια… εσύ δεν είσαι φονιάς. Είσαι Δολοφόνος. Φονεύεις με δόλο. Και στο δίδαξαν αυτό στα τάγματα θανάτου που σε εκπαίδευσαν. Και έμαθες να υπακούς στην εντολή «ότι κινείται σφάζεται». Κι έκανες την εξάσκηση σου επί 70+ χρόνια σε άτυχα κορμιά που κινήθηκαν στο διάβα σου, χωρίς κανένας να μιλήσει για αυτό και να σε τιμωρήσει. Κι εκείνο το βράδυ έτυχε ο γιος μου να είναι ο επόμενος. 

Επαγγελματικό το χτύπημα είπε ο γιατρός. Μπήγεις το μαχαίρι με ορμή, το στρίβεις με οργή και το τραβάς. Και ύστερα 4 λεπτά είναι αρκετά για να δώσουν τέλος σε 34 χρόνια. Μα σαν να το ξερε σου λέω… σαν να το ξερε. «Πώς να χωρέσουν όλα αυτά μέσα σε τέσσερα λεπτά. Τριάντα χρόνια ήταν αυτά και ήταν δυνατά. Πού να χωρέσω τόσο πόνο τόση βία», σιγοτραγούδαγε λίγο πριν… Πες μου λοιπόν Δολοφόνε. Πες μου! Πώς ένιωσες όταν το ατσάλι του κρύου μαχαιριού σου, τράνταξε ο χτύπος μιας ανυπότακτης καρδιάς; Δώσε μου επιτέλους μια απάντηση…

Κατέβασε όμως το βλέμμα σου εκεί που του αρμόζει. Τ’ακούς; Εμένα δεν θα τολμάς να με κοιτάς. Τ’ακούς; Το ανάστημα μου μου είναι πολύ ψηλό για να χωρέσει στα μάτια σου. Τ’ακούς;

Εκείνος δεν με άκουσε. «Μου τα έλεγε η μάνα μου, γαμώ την πουτάνα μου, να τα προσέχω τα μεγάλα τα πλάνα μου», έλεγε. Δεν με άκουσε, αλλά ακόμα κι αν ήρθαν έτσι τα πράγματα… καλά έκανε. Ήταν φίλος με τους ανθρώπους κι όχι με τα κτήνη. Ένιωθε ευθύνη απέναντι στο είδος του, στην οικογένειά του, στους φίλους του, στον εαυτό του. Και αντιστάθηκε. Έκανε το αντάρτικο του με μόνα όπλα του τις νότες, για να περισώσει όπως μπορεί το ύψιστο αγαθό της ανθρώπινης ύπαρξης: την αγάπη. Ήθελε να τα ζήσει όλα και γρήγορα. Όταν τον είχα ρωτήσει γιατί… μου είχε πει ότι φοβόταν μην πεθάνει νέος και δεν προλάβει. Κι εγώ όμως φοβόμουν. Κάθε πρωί που έκλεινα την πόρτα αυτό που ζήταγα ήταν να την ξανανοίξουμε και οι 4 μας το βράδυ. Πες μου λοιπόν Δολοφόνε. Πές μου πως θα ζήσουμε εμείς τώρα χωρίς εκείνος να βάλει τα κλειδιά ξανά στην πόρτα. Χωρίς να ακούσουμε ξανά τα βήματα του. Δώσε μου μια γαμημένη απάντηση.

Στο σπίτι μου ήρθες εσύ χωρίς να σε καλέσω. Άλλοι σε στείλανε. Σου βάλανε ένα μαχαίρι στην τσέπη και σε στείλανε. Άνανδρα! 60 εναντίον ενός. Ήρθες στο σπίτι μου και δολοφόνησες το παιδί μου! Έτσι απλά! Έτσι απλά… Και όταν βρήκαν το μαχαίρι στον τόπο του εγκλήματος, εκείνο δεν είχε μόνο τα αποτυπώματα σου πάνω. Είχε τα δικά σου, αλλά και τα δακτυλικά αποτυπώματα των 426.025 που ψήφισαν σημειώνοντας την επιλογή τους με έναν αγκυλωτο σταυρό. Τον ίδιο σταυρό με τον οποίο βρωμίσατε το μνημείο του παιδιού μου, πριν καν εκείνο σαραντίσει. Γιατί δεν είστε απλοί δολοφόνοι Δολοφόνε. Είστε αμετανόητοι ναζιστές. Τα απομεινάρια των δωσίλογων και των ταγματασφαλιτών. Η σπορά των ηττημένων. Κι εξήγησε μου μόνο αυτό… Πώς; Πώς γίνεται ο παππούς σου να ήταν πρόσφυγας, ο πατέρας σου μετανάστης, κι εσύ να έγινες φασίστας; Απαντησε μου επιτέλους ρε καθίκι…

«Φασίστες, κουφάλες, έρχονται κρεμάλες» έγραψαν κάποιοι στον τόιχο απέναντι από το παράθυρο μου. Χαμογελάς; Έχεις το θράσσος και χαμογελάς; «Δεν θα φύγω απο τη ζωή αυτή αν δεν σε κρεμάσω, απόβρασμα της κοινωνίας. Αν δεν σου κόψω το λαρύγγι». Όχι όμως δεν θα σου κάνω τη χάρη. Αν σε κρεμάσω θα σε λυτρώσω. Και εσένα Δολοφόνε σου αρμόζει τιμωρία. Και η μόνη τιμωρία που έχει αξία είναι να καταλάβεις και να πληρώνεις καθημερινά για τον πόνο που προκάλεσες. Όσο κι αν πας να ξεφύγεις απο αυτό που έκανες, θα με βρίσκεις μπροστά σου. Θα σε πάρω μαζί μου στην κόλαση που με έστειλες. Θα σε στοιχειώσω και θα παλεύω με νύχια και με δόντια κάθε μέρα, να ζήσω κι άλλη μία, και μία επιπλέον… Γιατί έχω ιερό σκοπό Δολοφόνε. Έχω χρέος να σε καταδικάζω μέχρι να βγει η τελευταία μου αναπνοή και να γλιτώνω μέχρι και τα αγέννητα παιδιά του κόσμου από εσένα.

Και θέλω να σε ρωτήσω κι ένα τελευταίο πράγμα Δολοφόνε. Εσένα και όλους τους δολοφόνους του κόσμου… Τι μάνα σας γέννησε; Τι μάνα σας μεγάλωσε;

Εγώ τον γέννησα στα 18. Μαζί μεγαλώσαμε. Αλλά τώρα έμεινα πίσω μόνη. Τον φίλησα το προηγούμενο απόγευμα, τον χαιρέτισα και είπαμε ότι θα πιούμε το πρωί τον καφέ μας στο μπαλκόνι. Και Δολοφόνε εγώ κάθε πρωί φτιάχνω δυο φλιτζάνια ξέρεις. Και πίνουμε τον καφέ μας, γελάμε και λέμε τα νεα μας. Εγώ και ότι μου άφησες πίσω…

Εγώ και μία φωτογραφία του γιου μου…

Ελένη Μπέλλου

8-9-1922

Tokei Maru is an animated short based on another extraordinary human in history. He was the captain of the Japanese cargo ship Tokei or Tokai Maru and he was a man who risked to save more than 800 people during the devastating fie that destroyed the Greek city of Smyrna, present Izmir on the coast of Asia Minor. The story sounds like an urban legend. A Japanese captain defies all and saves the lives of refugees trying to board his ship. The Turkish army who controls just for a couple of days the burned down city tries to stop him. But he continues to save lives and becomes a legend.
Who was that remarkable human?
Almost 100 years have passed and still thee is mystery to his existence.
Tokei Maru tries to fill the void. 
As the ship enters the Gulf of Smyrna (present Gulf of Izmir), the Turkish army enters the city. This strikes a memory for the captain.
We meet the young boy who will become the legendary captain in Kagoshima, Japan circa 1873, ten yeas after the Bombardment of Kagoshima, also known as the Anglo-Satsuma War, where he lost his father from the British warships. 
As the ship tries to enter the Port of Smyrna, the British warships warn against it. The city is under siege and black smoke is visible in the horizon.
But the city is doomed and people try to flee from death by fire and the atrocities of the hostile army.
What happens then?...

The animated short is based on the decade long research of professor Nanako Murata-Sawayanagi published by the Mediterranean Studies Group at the University of Hitotsubashi at Tokyo in 2017.
Tokei Maru is just the beginning. Apart from the animated short, a documentary is in pre production. 

ME ΜΙΑ ΣΕΜΝΗ ΤΕΛΕΤΗ ΤΙΜΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΙΑΠΩΝΑ ΠΛΟΙΑΡΧΟ

Την Κυριακή 4-9-2016 στο Σχολείο για όλους με μία ανθοδέσμη οι κυανόλευκοι judoka
τιμήσαμε την Ιστορική μνήμη .
Θέλουμε να πάρουμε θέση στην σημερινή κρίση με τα εκατομμύρια προσφύγων.

 
Να θυμίσουμε τι έκαναν το 1922 οι σύμμαχοι και οι πρωταγωνιστές του ξεριζωμού των προγόνων μας 
Τότε  τους προγόνους μας ήθελαν να τους πνίξουν στο λιμάνι της Σμύρνης οι λεγόμενοι σύμμαχοι, τότε  το Ελληνικό κράτος δεν έστελνε πλοία για να τους παραλάβουν  όταν οι Τσέτες τους έσφαζαν και έκαιγαν την Σμύρνη.  
Τότε ο ΙΑΠΩΝΑΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ έσωσε τους προγόνους μαs                                                                                                           

 Στα μελλοντικά σχέδια των κυανόλευκων είναι να διοργανώσουμε το 2017 αγώνες τζούντο 

Αφιερωμένους στον Άγνωστο Ιάπωνα Καπετάνιο που έσωσε την Ζωή των ξεριζωμένων προγόνων μας   

               

                                                                                                                                                         

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΠΟΎΛΗΣΑΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΤΣΑΝΗ

Διαβάστε το αφιέρωμα της εφημερίδας Μέτροσπορτ

Δεν κυνηγούσες τον θάνατο αλλά τον διάλεγες”. Είναι συγκλονιστικό αυτό που γράφει το κενοτάφιο του Γεωργίου Κατσάνη που βρίσκεται στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας, στη Λευκωσία. Το κενοτάφιο… Οχι ο τάφος. Ο κενός τάφος, εκεί στο στρατιωτικό νεκροταφείο πεσόντων Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων στους αγώνες κατά των Τούρκων.

Από εκείνο το πρωινό της 21ης Ιουλίου του 1974 και μετά, μία μέρα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, δεν είδε κανείς, ποτέ, ξανά τον Εθνικό Ηρωα. Το σώμα του δεν βρέθηκε. Από εκείνη τη μάχη για το ύψωμα του Αγίου Ιλαρίωνα (είναι στις φωτογραφίες), πάνω στον Πενταδάκτυλο, από την περηφάνια με την οποία Ελληνες και Κύπριοι υπερασπίστηκαν την πατρίδα. Και μεταξύ αυτών ο Γεώργιος Κατσάνης, ο διοικητής της 33ης Μοίρας Καταδρομών που τότε, ήταν ήδη έναν χρόνο στην Κύπρο.

Ενας άνθρωπος ιδανικών, απαράμιλλου ήθους και αρχών. Αθλητής του στίβου του Ηρακλή, από τα 14 του χρόνια. Ο άνθρωπος του οποίου τη μνήμη -και- ο Ηρακλής κρατά ζωντανή έχοντας δώσει το όνομά του στο “Κατσάνειο”, το κλειστό γυμναστήριο βόλεϊ στην περιοχή των Χορτατζήδων, τιμώντας έναν άνθρωπο που πότισε με τη δράση του τον Σύλλογο δίνοντας, όπως και ο Ιβάνωφ, άλλη διάσταση, πέραν της αθλητικής, στον Ηρακλή. Σε ένα ιδιόχειρο σημείωμά του που δημοσιεύεται, γράφει μεταξύ άλλων για την Ελλάδα: «Δεν υποκύπτει σε εκβιασμούς κι εκφοβισμούς».

Οι ημερομηνίες (είμαστε τώρα στον Ιούλιο του 2014, 40 χρόνια από τότε) δίνουν μόνο την αφορμή (όπως σήμερα) για τη δημοσίευση γεγονότων, μαρτυριών, φωτογραφιών, αναμνήσεων και διδαγμάτων. Η πραγματική αιτία για να θυμάσαι πάντα, για να μην ξεχνάς, βρίσκεται στην καθημερινότητα. Χρέος είναι να θυμάσαι. Να θυμάσαι έναν απόρθητο άνθρωπο που πήγαινε -και πάει- πάντα μπροστά καταθέτοντας κάθε ικμάδα ηρωισμού. Αδούλωτος, γιατί έτσι έμαθε να είναι.

“Ποτέ δεν πίστεψα ότι ο Γιώργος έχει χαθεί”

Η κυρία Ειρήνη Λυρούδη είναι έξι χρόνια μικρότερη από τον Γιώργο Κατσάνη. Η αδερφή του… Γεννημένη το 1940, έχει μια τρομερή ενέργεια που διαπερνά τον συνομιλητή της. Αυτό συνέβη και στη δική μας συζήτηση. Η ίδια ποτέ δεν έχει πιστέψει ότι ο Γιώργος έχει πεθάνει. «Ποτέ μου δεν πίστεψα ότι ο Γιώργος έχει χαθεί. Ούτε για ένα δευτερόλεπτο». Κάποια στιγμή στα χέρια της έπεσε ένα περιοδικό που είχε μέσα μια φωτογραφία.

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στις 6 Σεπτεμβρίου του 1974, μετά δηλαδή από εκείνη τη μάχη στον Αγιο Ιλαρίωνα. Στη φωτογραφία είναι μια ομάδα αιχμαλώτων. Κάποιος, της μοιάζει στον Γιώργο. «Χαρακτηριστική ήταν η φαλακρίτσα που είχε. Επίσης, το πόδι του μετά από το σπάσιμο που είχε. Σε στάση προσοχής, το αριστερό πόδι έκανε μία ελαφρά κλίση, μια καμπύλη. Αυτό φαίνεται χαρακτηριστικά στη φωτογραφία». Και προσθέτει: «Οι σκέψεις μου; Ισως ο Γιώργος να έπαθε αμνησία με τον τραυματισμό του γιατί είναι σίγουρο ότι τραυματίστηκε μιας και υπάρχουν μαρτυρίες. Να τον πήρανε τραυματισμένο, να τον περιέθαλψαν και από εκεί και μετά, ένας Θεός ξέρει».

Η κ.Λυρούδη θυμάται ένα συγκλονιστικό περιστατικό από τότε που με τον αδερφό της ήταν παιδιά. “Οι γονείς μας ήταν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Τα βράδια του χειμώνα, η μητέρα μας, μας έλεγε ιστορίες το τι τράβηξαν καθώς έρχονταν πρόσφυγες. Κι έλεγε ο Γιώργος που τότε ήταν μαθητής Δημοτικού: «Αχ, βρε μαμά, δεν θέλω τίποτε να κάνω παρά δυο κουβέντες να γράψει η ιστορία για μένα, να πολεμήσω τους Τούρκους». Και η ιστορία για τον Γιώργο έγραψε πολύ περισσότερα…

Η κ.Ειρήνη σκέφτεται πάντα τον Γιώργο. “Ούτε μια μέρα δεν πέρασε που να μην έχω μπροστά μου το πρόσωπό του”, λέει και περιγράφει έναν άνθρωπο που ήθελε πάντα να βοηθά τους άλλους. «Ηταν παιδί που βοηθούσε πάρα πολύ τον κόσμο. Δεν λογάριαζε τον εαυτό του καθόλου. Ηταν τολμηρός, ριψοκίνδυνος και έβαζε στόχους που τους πετύχαινε».
Γεννήθηκαν στο Σιδηρόκαστρο. Ο Γιώργος το 1934, η Ειρήνη το 1940. Το 1941, στον πόλεμο, η οικογένεια Κατσάνη έφυγε και ήρθε στη Θεσσαλονίκη. Εμενε στην οδό Αθηνάς, πάνω από την Αγίου Δημητρίου.

Εκείνο το πρωινό στον Αγιο Ιλαρίωνα

Ο Κατσάνης από την πρώτη κιόλας στιγμή της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο αγωνίστηκε ηρωικά. Εκείνο το βράδυ της 20ης προς 21ης Ιουλίου του 1974, οι λόχοι καταδρομών είχαν τη διαταγή να καταλάβουν τις παρυφές του υψώματος του Αγίου Ιλαρίωνα, ύψωμα με στρατηγική σημασία, στον Πενταδάκτυλο. Ο Κατσάνης ήταν μπροστά. Διοικητής της 33ης Μοίρας Καταδρομών.

Η εισβολή των Τούρκων είχε βρει την 33η Μοίρα Καταδρομών στη Λευκωσία. Στις 20 Ιουλίου η Μονάδα προχωρά στην αποστολή της. Δυο τουρκικά αεροπλάνα χτυπούν την αυτοκινητοπομπή. Συνεχίζουν πεζοί. Εκείνη τη νύχτα, με διαταγή του Κατσάνη οι λόχοι καταδρομών προβαίνουν σε βίαιη σύγκρουση σε όλο το μέτωπο με τους Τούρκους και τους Τουρκοκύπριους που βρίσκονταν στην περιοχή. Η σύγκρουση σφοδρή, διήρκησε μέχρι την εκδίωξη και του τελευταίου Τούρκου στρατιώτη. Ο αντικειμενικός στόχος, η κατάληψη των παρυφών του Αγίου Ιλαρίωνα, επετεύχθη.

Την επόμενη μέρα, το πρωινό, βρίσκει τον Διοικητή της 33ης Μ.Κ. Γεώργιο Κατσάνη, να προσπαθεί να εξουδετερώσει την τουρκική αντίσταση, αφού οι τουρκικές δυνάμεις ενισχύθηκαν από αλεξιπτωτιστές και καταδρομείς, ενώ τα πυρομαχικά της μονάδας έφταναν στο τέλος. Σε μια τέτοια αντεπίθεση, ο Κατσάνης τραυματίζεται θανάσιμα χύνοντας το αίμα του, ως ιερά σπονδή, στον βωμό της Κυπριακής Ελευθερίας.
Την στιγμή που ο Διοικητής έπεφτε στο έδαφος, συνεχείς ριπές αυτομάτων όπλων έπεφταν βροχή στο σημείο εκείνο για αρκετά λεπτά. Δυο καταδρομείς προσπαθούν επανειλημμένα και απεγνωσμένα να προστρέξουν και να βοηθήσουν τον Διοικητή, αλλά οι προσπάθειές τους αποβαίνουν άκαρπες και οι ίδιοι κινδυνεύουν άμεσα.

Ο Ευάγγελος Μαντζουράτος, ο τότε υποδιοικητής του Κατσάνη, λέει: «Καταλάβαμε τον αντικειμενικό στόχο που ήταν στις παρυφές του Αγίου Ιλαρίωνα. Η κατάσταση που επικρατούσε το πρωί της 21ης Ιουλίου είχε ως εξής: Οι τουρκικές δυνάμεις ενισχύθηκαν από αλεξιπτωτιστές και καταδρομείς. Τα πυρομαχικά μας έφταναν στο τέλος, υπόψη ότι είχαμε πυρομαχικά για να εκτελέσουμε την βραδινή διείσδυση να προσβάλουμε τον εχθρό, να καταλάβουμε το έδαφος και εν συνεχεία έπρεπε να απαγκιστρωθούμε μέχρι το άλλο φως από άλλες δυνάμεις που θα έρχονταν στην περιοχή. Κάτι το οποίο δεν έγινε. Αναγκαζόμασταν έτσι κατόπιν διαταγών να εκτελούμε βολές μόνο από κοντινές αποστάσεις και μόνο εφ’ όσον κινδυνεύαμε άμεσα. Ο Γιώργος Κατσάνης τάχθηκε επικεφαλής της ομάδας διοίκησης χωρίς να έχει δίπλα του κανένα να τον αντικαταστήσει και να τον στηρίξει. Το ότι δέχθηκε παρόλα αυτά να πάει μόνος του, δείχνει την υπευθυνότητά του αλλά και τον ηρωισμό του άνδρα».

Το “δέσιμο” με τον Ηρακλή

Ο Γιώργος πήγαινε σχολείο στο 3ο Αρρένων, μια περιοχή που δεν ήταν μακριά από τους χώρους που έκανε προπόνηση ο Ηρακλής με τον οποίον “δέθηκε” από νωρίς, από τα 14 του χρόνια. Αθλητής του στίβου, στα 100 μέτρα, στα 200, στη σκυταλοδρομία και στο μήκος. Το “Κατσάνειο”, το κλειστό γήπεδο βόλεϊ, είναι εκεί για να θυμίζει πάντα τον Γιώργο. Η κ.Ειρήνη, η αδερφή του, μιλά για την αγάπη για αυτόν τον Σύλλογο και τη συγκίνηση που νιώθει πάντα όταν περνά από εκεί. «Ηταν δεμένος με τον Ηρακλή. Και μικρή πήγαινα και εγώ με τον πατέρα μου και παρακολουθούσα τους αγώνες. Ετσι και εγώ έγινα Ηρακλής. Τραβάει η φλέβα», λέει και χαμογελά.

Με αφορμή και την επωνυμία του γηπέδου, η κ.Ειρήνη προσθέτει: «Τιμήθηκε ο Γιώργος σε έναν πόλεμο που χάθηκαν τόσα παιδιά. Ο Γιώργος τιμήθηκε και από την Ελλάδα, και από τον Ηρακλή, και από τους Καταδρομείς αλλά και οι Κύπριοι τον τίμησαν πάρα πολύ και μεταξύ άλλων, τον ανακήρυξαν ισάξιο ήρωα με τον Αυξεντίου».
Θυμάται τη μέρα που τον αποχαιρέτησαν. Οταν έφευγε για την Κύπρο. «Ο Γιώργος δεν ήθελε πολύ θερμούς εναγκαλισμούς, όταν ήταν να αποχαιρετίσει. Σε κρατούσε σε απόσταση. Μία αγκαλιά για το «καλό ταξίδι» και αυτό έφθανε. Από μικρό παιδί ήταν έτσι. Ισως γιατί συγκινιόταν και ο ίδιος και δεν ήθελε να εκδηλωθεί. Ηταν η τελευταία φορά που τον είδα. Όταν έγινε η μάχη, ήταν ήδη έναν χρόνο και υπηρετούσε την Κύπρο. Πάντοτε μπροστά πήγαινε. Δεν υπολόγιζε τον εαυτό του καθόλου».

Με τιμές στο Σιδηρόκαστρο

Στη γενέτειρά του, στο Σιδηρόκαστρο, ποτέ δεν τον ξεχνούν. Στην κεντρική πλατεία της σερραϊκής πόλης, υπάρχει η προτομή και η επιγραφή γράφει: «Επετέλεσες στο αποκορύφωμα λεβέντη αετέ μας Γιώργο το καθήκον και τον όρκο σου στην πολυπόθητη πατρίδα και είν’ απροσμέτρητα περήφανη η ιδιαιτέρα σου πατρίδα. Πολέμησες σαν Ελληνας, σαν ήρωας μεγάλος και έγινες ΣΥΜΒΟΛΟ που αιώνια θα μείνει και κάθε θνητός εδώ το γόνυ του θα κλείνει”.
Στο Σιδηρόκαστρο υπάρχει ακόμη το πατρικό σπίτι της οικογένειας. Είναι μια μονοκατοικία απέναντι από το στάδιο της πόλης. Πριν μερικά χρόνια, ο Δήμος Σιδηροκάστρου και το Πνευματικό Κέντρο, επιμελήθηκε μια έκδοση με πολλά στοιχεία (αρκετά από τα οποία δημοσιεύονται σήμερα) για τη ζωή του Κατσάνη, μία έκδοση που βοηθά τη μνήμη του να μένει ζωντανή. Μια παρέα ανθρώπων, μεταξύ άλλων η Σουζάνα Δουκίδου-Τσιριγώτη, ο Λεωνίδας Κασάπης, ο Βασίλης Βαφειάδης και ο Αθανάσιος Τσέρνος, βοήθησαν στο να βγει ένα βιβλίο με τίτλο: “Γιώργος Κατσάνης… “ΖΩ” στην Κύπρο….»

Ηλίας Επιφανίου: “Ανήκει στο πάνθεον των ηρώων της Κύπρου”

Σε λίγες μέρες, στις 24 Αυγούστου, θα γίνει στο Σιδηρόκαστρο (τη γενέτειρα του Κατσάνη), η επίσημη παρουσίαση ενός βιβλίου για τον Εθνικό Ηρωα. Το βιβλίο έρχεται από την Κύπρο και εκδότης είναι ο Ηλίας Επιφανίου. Ο κ.Επιφανίου μίλησε στη “Metrosport” και μέσα από τις απαντήσεις του καταλαβαίνει κάποιος, για μία ακόμη φορά, τον βαθύ σεβασμό που τρέφουν στην Κύπρο για τον Κατσάνη.

-Πώς πήρατε την απόφαση για την έκδοση του βιβλίου;

«Όντας ο ίδιος καταδρομέας και καταγόμενος από την, κατεχομένη σήμερα, Βιτσάδα Αμμοχώστου, το να εκδώσουμε ένα βιβλίο αφιέρωμα στη μνήμη του Γεώργιου Κατσάνη αποτέλεσε ιδιαίτερη τιμή και χρέος απέναντι στους πεσόντες ήρωες του πολύπαθου νησιού μας”.

-Τι είναι για την Κύπρο ο Κατσάνης;

“Είναι εμφανή τα αδελφικά συναισθήματα που έτρεφε για την Κύπρο και για τους Κύπριους. Ο Γεώργιος Κατσάνης έπεσε υπερασπιζόμενος τα ιερά χώματα της Κύπρου, υπηρετώντας το καθήκον και την πατρίδα με απαράμιλλο θάρρος και λεβεντιά. Για την Κύπρο ο διοικητής της 33 Μ.Κ. ανήκει στο πάνθεον των ηρώων της και αποτελεί ιερό σύμβολο λεβεντιάς, ήθους και αρετής».

Κάποτε στο Μαρί της Κύπρου

Πριν από δύο χρόνια, Ιούλιο του 2012, στο χωριό Μαρί της Κύπρου έγινε μια συγκινητική εκδήλωση. Ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Έφεδρων Καταδρομέων οργάνωσε την εκδήλωση μνήμης και τιμής στους πεσόντες και στους αγνοούμενους. Μεταξύ άλλων, είναι εκεί και ο αδριάντας του Κατσάνη. Στην εκδήλωση που παραβρέθηκε πλήθος κόσμου, ήταν και η κ.Ειρήνη Λυρούδη, η αδερφή του Κατσάνη. Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, κ.κ.Χρυσόστομος στον λόγο που έβγαλε, είπε μεταξύ άλλων τα εξής: «Η απονομή τιμής σ’ αυτούς, οι οποίοι θυσίασαν τη ζωή τους στους αγώνες υπέρ της εθνικής Ελευθερίας και των δίκαιων αγώνων της Πατρίδας μας, αποτελεί επιτακτικό μας καθήκον.

Για τον αθάνατο Διοικητή της 33ης Μοίρας Καταδρομών Γεώργιο Κατσάνη, πιστεύουμε ότι η ζωή τότε και μόνο τότε θα έχει νόημα και αξία, όταν λειτουργεί μέσα σε συνθήκες ελευθερίας και δικαιοσύνης. Και γι’ αυτά τα μεγάλα ιδεώδη της ελευθερίας και της δικαιοσύνης έχυσε το ίδιο του το αίμα. Υποκλινόμαστε, λοιπόν, με ευγνωμοσύνη μπροστά στη θυσία του και ραίνουμε το μνημείο τούτο, που η αγάπη του λαού μας ανήγειρε προς τιμή του, με τα μυρίπνοα άνθη της αγάπης μας».

Παρούσα και η κ.Ειρήνη, η αδερφή του Γιώργου που θυμάται την εκτίμηση και τον σεβασμό με τον οποίον της μιλούσαν όλοι όσοι πήγαν στο μέρος της. “Στο πρόσωπό μου ήταν σαν να έβλεπαν τον Γιώργο” λέει και προσθέτει: «Εκαναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Γιώργου σε ένα πάρκο που έχουν τις προτομές των ηρώων τους. Μετά από τόσα χρόνια, δεν ξέχασαν τον Γιώργο. Σε αυτό το χωριό είναι όλοι πρόσφυγες που ήρθαν από τα κατεχόμενα. Το συγκλονιστικό ήταν όταν τελείωσε η τελετή και ερχόντουσαν οι στρατιώτες που είχε ο Γιώργος και με χαιρετούσανε και έλεγε ο καθένας την ιδιότητά του. Το πώς κρατήθηκα… Ηταν οι στρατιώτες της Μοίρας του, που επέζησαν».

Καντάκης: Αχώριστοι φίλοι, συναθλητές στον Ηρακλή

Στα 14 του χρόνια, το 1948, πηγαίνει στον Ηρακλή, αθλητής του στίβου. Το 1952 μπαίνει στη Σχολή Ευελπίδων και το 1956 κατατάσεται στο Σώμα Καταδρομών. Ο Γιώργος Καντάκης, με χρόνια προσφοράς ως παράγοντας στον Ηρακλή -και μεταξύ άλλων και πρόεδρος στον Γ.Σ. στις αρχές της δεκαετίας του ’80- είναι παιδικός του φίλος. Συναθλητές, μαζί στον Ηρακλή. “Γρανίτης στις αρχές του”, λέει για αυτόν.

Το 1973 ο Κατσάνης αναχωρεί για την Κύπρο. Ο κ.Καντάκης λέει στη μαρτυρία του. “Τον συνόδευσα μέχρι τη σκάλα του αεροπλάνου. Την ώρα που αποχαιρετιόμασταν μου είπε… “άντε να σε φιλήσω γιατί μπορεί να μη ξανασυνατηθούμε. Μπορεί να μη ξεναδείς πια”. Ο άνθρωπος αυτός λες και είχε μια προαίσθηση πως δεν θα ξαναγύριζε”.

Ο Γιώργος Καντάκης θυμάται: “Γνώρισα τον Γιώργο όταν ήρθε στη Θεσσαλονίκη, στο 3ο Γυμνάσιο Αρρένων. Από τότε, επειδή ταιριάζαμε, πολύ γρήγορα συνδεθήκαμε. Καθόμασταν στο ίδιο θρανίο. Ηταν από όλους αγαπητός. Ηταν κάτι το ξεχωριστό”. Και στον Ηρακλή ήταν μαζί. “Ηταν πολύ καλός και γρήγορος στη σκυταλοδρομία.

*Το αφιέρωμα της εφημερίδας «Μέτροσπορτ» στον εθνικό ήρωα του Ηρακλή, Γεώργιο Κατσάνη, είναι από τον Γιάννη Πάγκο.